زن خود و اگر بعد از تمام شدن عدّه پيدا شود زن او نيست ، خواه شوهر كرده باشد و خواه نكرده باشد . تتمّه : واجب است بر كسى كه كنيز مدخوله را مىفروشد يا كنيزى را كه به خريدن يا به هرنحوى كه باشد مالك شود و آن كنيز جوان باشد و حيض بيند آنكه انتظار بكشد كه كنيز يك حيض بيند آنگاه بفروشد يا با او دخول كند ، و اگر حيض نبيند امّا در سنّ زنى باشد كه حيض مىبيند واجب است براو كه چهل و پنج روز انتظار بكشد آنگاه دخول كند ، و اگر كنيز حامله شد آن‌قدر انتظار بكشد كه بزايد يا آنكه چهار ماه و ده روز بگذرد [ 1 ] آنگاه دخول كند . و آيا در مدّت استبرا غير از دخول كردن بوسه و غير آن نيز حرام است يا نه ؟ مجتهدين را در آن دو قول است ، أقوى آن است كه جايز است . و اگر در ايّام استبرا دخول كند آيا استبرا ساقط مىشود يا نه ؟ در اين نيز دو قول است ، أقوى آن است كه استبرا لازم است . [ 2 ] و اگر دو عادل گواهى دهند كه مالك اوّل استبرا كرده [ 3 ] يا آنكه در حالتى كه حيض‌دار باشد به او منتقل شود يا آنكه زن او بوده باشد يا آنكه مالك او زنى باشد ، استبرا در اين صورتها واجب نيست . و در مدّت عدّه رجعيّه نفقهء او برشوهر لازم است به‌طريقى كه در نكاح مذكور شد . و حرام است برآن زن بيرون رفتن از خانه كه او را در آن خانه طلاق گفته به غير عذر ، و بر شوهر نيز بيرون كردن او از خانه حرام است ، مگر آنكه كارى كند كه مستوجب حدّ زدن باشد چه او را جهت حدّ زدن بيرون مىتوان كرد ، يا آنكه اهل خانه او را آزار كنند ، چه در اين صورت نيز جايز است كه او را از خانه بيرون كند و به خانهء ديگر فرستد ،

--> [ 1 ] احوط بلكه اظهر ترك دخول است تا بزايد . ( يزدى ) [ 2 ] على الاحوط . ( تويسركانى ) [ 3 ] و همچنين است هرگاه مالك اوّل اخبار كند كه وطى نكرده يا استبراء كرده به شرط اينكه وثوق به اخبار او باشد ، و همچنين است هرگاه مالك اوّل طفل باشد يا خصىّ يا مقطوع الذّكر . ( يزدى )